Κούρκουλου: «Μέρες μαγικές αλλά και περίεργες - Κουβέντες που πέφτουν και καμία φορά σπάνε κόκαλα»
Η Εριέττα Κούρκουλου νιώθει ευλογημένη για την οικογένεια που έχει δημιουργήσει και εξηγεί ότι το «τραύμα» δεν θα συνεχιστεί.
Τον δικό της απολογισμό για τις ημέρες των εορτών και την χρονιά που έφυγε έκανε η Εριέττα Κούρκουλου και μίλησε για τραύματα, συγγνώμες και αγώνες προκειμένου να «κρατήσουμε λίγο πιο σφιχτά τον πυρήνα μας» όπως λέει χαρακτηριστικά.
Πιο συγκεκριμένα έγραψε στην ανάρτηση που έκανε στο instagram: «Αυτές οι ημέρες είναι μαγικές. Γεμάτες χαρές, στιγμές με την οικογένειά μας, καλό φαγητό και αν είμαστε τυχεροί, καλούς φίλους. Όμως είναι και περίεργες. Μεγάλες μαζώξεις, δύσκολες συζητήσεις, κουβέντες που πέφτουν και καμία φορά σπάνε κόκαλα. Όλοι έχουν άποψη. Για το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, για το πως ζούμε την ζωή μας… για το εάν έχουμε ή δεν έχουμε το δικαίωμα να αισθανόμαστε όπως αισθανόμαστε.
Είναι εύκολο και λογικό να θυμώσουμε, να πληγωθούμε, να αφήσουμε να μας θαμπώσει αυτό την λάμψη των ημερών που θα έπρεπε να χαρακτηρίζονται από την αποδοχή, την αγάπη… την ενότητα. Ήμουν και εγώ πολύ κοντά στο να το αφήσω να εισχωρήσει πιο βαθιά από ότι θα έπρεπε, γιατί όσο καλά και να γνωρίζουμε τον εαυτό μας - την αλήθεια μας, πάντα υπάρχουν κουμπιά που ενεργοποιούν δύσκολα συναισθήματα. Είναι ανθρώπινο.
Όμως μετά κοίταξα αυτά τα τρία αγόρια. Την οικογένεια που καταφέραμε εμείς με τον Βύρωνα να δημιουργήσουμε. Και εκεί κατάλαβα την αξία της δουλειάς που έχω/ έχουμε κάνει. Εκεί χαμογέλασα γιατί συνειδητοποίησα ότι το τραύμα δεν θα συνεχιστεί. Ότι τα δικά μας παιδιά θα ξέρουν ότι τα λάθη μας τα παραδεχόμαστε. Ότι εμείς ζητάμε συγγνώμη. Ότι συζητάμε! Ότι εκείνα είναι και θα είναι για εμάς πάνω από όλους και από όλα. Ότι τα αγαπάμε το ίδιο και ας τα αγαπάμε διαφορετικά.
Κατάλαβα ότι όσο αυτή η οικογένεια, η μικρή, μακριά από τέλεια, αλλά αληθινή οικογένεια είναι ενωμένη - θωρακισμένη, όλα τα υπόλοιπα είναι ασήμαντα και σίγουρα δεν αξίζει να αφήσουμε να επηρεάσουν τον πυρήνα μας. Σήμερα, ας κρατήσουμε λίγο πιο σφιχτά τον πυρήνα μας ακόμα και αν αυτός ο πυρήνας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός».